|
Fæstir þekkja Sögu félagsins þau tuttugu ár sem það hefur starfað, og
langar mig að þeim sökum að líta snöggt yfir farin veg. Fyrir stofnun
Sportkafarafélags Íslands voru áhugamenn um köfun í landinu, en það var
að mestu fyrir tilviljanir, að áhugamenn hittust eða fréttu hver af
öðrum. Nokkrir áhugakafarar efndu til fundar um úrbætur og jafnvel
stofnun félags sportkafara og voru þar saman komin þau öfl sem leiddu
til stofnunar Sportkafarafélags Íslands. Auglýst var í fjölmiðlum að
stofnfundur yrði haldinn þann 8. mars 1982. Stofnfundurinn var haldinn
í Húsi Gunnars Ásgeirssonar við Vegmúla. Félag áhugamanna um sportköfun
var stofnað og hlaut það nafnið Sportkafarafélag Reykjavíkur og var
fyrsti formaður þess kjörin Jónas G. Jónasson. Þetta félag skildi opið
öllu áhugafólki um köfun. Fyrstu verk félagsmanna voru margvísleg, því
að einfaldlega átti eftir að gera allt sem viðkemur félagi sem þessu.
Meðal annars var hafist handa við að útbúa lög og reglur félagsins og
voru þau gefin út síðar það sama ár. Einnig var sett nefnd á laggirnar
til að kanna kaup á loftpressu fyrir félagsmenn, en í þá daga þótt
stutt sé síðan var oft erfitt að fá loftáfyllingar á lofthylki
félagsmanna. Kunnátta í köfun á þessum árum var ekki mikil í samanburði
við þær kröfur sem til kafara eru gerðar í dag og fljótlega var hafin
undirbúningur að sportköfunarnámskeiði á vegum félagsins. Námskeiðið
fór af stað vorið 1982 og fékk það fádæma góða aðsókn eða 23 manns.
Kennarar á námskeiðinu voru þeir Elías Jónsson og Eiríkur Beck, báðir
atvinnukafarar.
Eignir félagsins hafa aukist jafnt og þétt frá árinu 1982.
Fljótlega var þörf fyrir loftpressu til áfyllingar á lofthylkjum
félagsmanna. Sú fyrsta var keypt árið 1984 og var hún stór, gömul og í
ólagi, og skyldi hún gerð upp. Fljótlega fékk hún viðurnefnið "Barbara"
því að alltaf átti BARA eftir að gera við smáatriði til að hún kæmist í
gagnið. Úr því varð þó aldrei og var hún seld eftir mikla yfirlegu
félagsmanna og viðgerðir. Önnur pressa félagsins var keypt ný þann 7.
maí 1986. Hún var lítil og meðfærileg og dældi hún lofti af miklu
örlæti til félagsmanna. Tilkoma pressunnar skapaði ákveðin miðpunkt sem
félagið vann útfrá lengi vel og voru húshorn við Langholtsskóla fyrsti
samastaður pressukvöldanna. Árið 1990 fékk félagið bráðabyrgðahúsnæði í
Straumsvík og myndaðist þar fyrsti vísir að því sem koma skyldi,
notalegt umhverfi og góður félagsskapur þar sem skrafað er , drukkið
kaffi eða aðrar veitingar og loft hlaðið á lofthylki. Pressukvöldin
hafa verið haldin á hverju fimmtudagskvöldi allt frá árinu 1986 og eru
nú haldin í félagsheimili Sportkafarafélags Íslands að Flugvallarvegi 0
í Nauthólsvík. Önnur pressa félagsins gafst upp sumarið 1991og hafði
hún þá skilað af sér upphæð sem dugði til endurnýjunar og meira til.
Húsnæðismál hafa verið ofarlega á baugi allt frá árinu 1982. Það var
árið 1987 sem skriður komst á að hefja byggingu á eigin húsnæði. Keypt
var notað timbur frá trésmiðjunni Völundi sem þá var verið að rífa og
síðan hófst leit að stað til að reisa félagsheimili Sportkafarafélags
Íslands. Fleiri en einn staður komu til greina en erfitt var að fá
leyfi hjá viðkomandi yfirvöldum. Árið 1989 fékkst fjárstyrkur frá
borgaryfirvöldum og fékk félagið úthlutaða lóð í Nauthólsvík og bygging
félagsheimilisins hófst. Félagar hafa lagt til mestu vinnuna og gengið
ótrauðir til verks. Þó hefur þurft að fá aðkeypt vinnuafl á tímabili
vegna manneklu þegar húsið var á viðkvæmu byggingarstigi og bjarga
þannig verðmætum. Húsnæðið var tekið í notkun 1994
Dýrmætasta eign félagsins verður þó aldrei metin til fjár, en það eru félagarnir. Án þeirra værum við ekkert.
Fjáröflun félagsins í gegn um tíðina hefur byggst upp á árlegum
félagsgjöldum. Innkoman hefur dugað fyrir daglegum rekstri félagsins
sem hefur ekki þótt stór í sniðum og til alls er sparað. Einhverjir
aurar hafa safnast með stopulli blaðaútgáfu félagsins og loftpressan
hefur verið sjálfri sér næg. En það var með tilkomu fjárstyrks
Reykjavíkurborgar í mars 1989 að möguleikar á að byggja félagsheimili
urðu að veruleika. Þennan styrk hefur félagið fengið árlega frá þeim
tíma og hefur allt það fé og meira til runnið til byggingarinnar.
Áhugamannafélög sem fæðast, eiga oft litlar eignir og hafa
lítil fjárráð og oft er hætta á að félögin lognist útaf af þeim sökum.
Eignir Sportkafarafélags Íslands voru engar fyrstu árin og fjárráð
lítil. Það sem hélt félaginu á floti fyrstu árin var hugsjónin og
þátttaka félagsmanna í starfinu. Smám saman hefur félagið styrkt stöðu
sína og er greinilega komið til að vera. Erfitt var að fá húsnæði til
félagsstarfa á þessum tíma en félagið fékk að lokum fasta fundaraðstöðu
í húsi Æskulýðsráðs að Fríkirkjuvegi 11 í Reykjavík. Félagsfundir hafa
verið haldnir með mánaðarlegu millibili frá byrjun og er svo enn.
Félaginu hefur að mestu leiti verið stjórnað frá heimahúsum félagsmanna
eða fyrirtækjum tengdum þeim, þar sem málin hafa verið rædd og þar hafa
mikilvægustu ákvarðanir félagsins verið teknar til þessa.
Sportkafarafélag Íslands hefur skipulagt og haldið köfunarferðir fyrir
félagsmenn frá byrjun og gefið út dagskrár þess efnis, en þátttakan
hefur verið misjöfn. Margar ferðir hafa verið farnar þar sem nálægt
helmingur félagsmanna hefur tekið þátt í og reglulega eru farnar lengri
ferðir þar sem gist hefur verið í nokkra daga. Dagskrá mánaðarlegra
félagsfunda hefur verið fjölbreytt og hefur byggst upp á skemmti og
fræðsluefni auk þess sem mál málanna eru rædd.
Starfandi eru kennarar í tengslum við Sportkafarafélag Íslands og hefur
félagið lagað sig að þeim kröfum og reglum sem til sportköfunar eru
gerðar víða um heim. Í dag stendur félagið fyllilega jafnfætis öðrum
sambærilegum félögum erlendis.
Sportkafarafélag íslands stendur öllu áhugafólki um köfun opið og eru
félagarnir úr öllum stéttum þjóðfélagsins. Virkir félagar hafa verið á
bilinu 35 til 50 á ári hverju. Sumir staldra stutt við og eru félagar í
eitt eða tvö ár en aðrir hafa verið félagar til langs tíma og jafnvel
frá upphafi. Flestir eru félagarnir á aldrinum 18 til 40 ára.
Sala á veitingum til félagsmanna á pressukvöldum og
félagsfundum hefur mælst vel fyrir og skilar hún jafnframt tekjum til
félagsins.
Breytingar og framþróun félagsins hefur farið fram með eðlilegum hætti.
Félagið hefur átt sín uppgangsár og lægðir í starfseminni, en
síðastliðin ár hefur félagið styrkt stöðu sína og starfsemi komist í
fast form. Átök innan félagsins hafa verið smávægileg á stórpólitískan
mælikvarða að undanskildu því að tilraun til yfirtöku var gerð af hópi
utanaðkomandi kafara á aðalfundi 1986. Félagarnir sneru bökum saman og
ekkert varð úr yfirtökunni. Sportkafarafélag Íslands hefur tekið þátt í
gerð laga um störf atvinnumanna í köfun og tekið þátt í umræðum
varðandi köfunarmál á opinberum vettvangi og er greinilegt að félagið
er orðin marktækur þrýstihópur í köfunarmálum Íslendinga.
Sportkafarafélag Íslands eignaðist sinn eigin köfunarbát 1997 og hefur
hann verið notaður síðan. Í dag höfum við aðgang að fleirum en einum
bát til að kafa frá. Þátttaka í ferðum félagsins hefur aukist jafnt og
þétt en styrkur félagsins felst einmitt í því að félagar stundi köfun
og taki þátt í öðru starfi félagsins. Í dag stendur félagið fyllilega
jafnfætis öðrum sambærilegum félögum erlendis.
Grein þessi var unnin upp úr samantekt sem gerð var af
Vilhjálmi Hallgrímssyni köfunarkennara í tilefni 10 ára afmælis
Sportkafarafélags Íslands 1992. Án hans hjálpar hefði hún aldrei orðið
að veruleika og á hann fullar þakkir skilið. Sagan heldur áfram og
stefnt er að bæta við hana á hverju ári hér eftir.
|
